De manhattan cocktail is een van de meest iconische cocktails ter wereld: een krachtige, elegante mix van whiskey, zoete vermout en angostura bitters. Hij behoort tot de shortdrinks en wordt al sinds de negentiende eeuw geschonken. Wie een manhattan bestelt, kiest voor diepte en karakter, zonder franje.
De cocktail is vernoemd naar het New Yorkse stadsdeel Manhattan. Volgens de overlevering zou hij daar ergens in de jaren 1870 of 1880 zijn ontstaan, al is de exacte oorsprong niet met zekerheid vast te stellen. Meerdere verhalen doen de ronde over wie hem als eerste maakte, maar geen ervan is definitief bewezen.
De ingrediënten van een klassieke manhattan
Een traditionele manhattan bestaat uit drie basisingrediënten. De verhouding kan iets variëren per bartender of recept, maar de klassieke basis ziet er zo uit:
- 5 cl rye whiskey of bourbon
- 2 cl zoete rode vermout
- 2 tot 3 druppels angostura bitters
Rye whiskey geeft een drogere, iets kruidigere smaak. Bourbon is zoeter en voller. Beide werken goed, maar de oorspronkelijke versie werd waarschijnlijk met rye gemaakt. De zoete vermout voegt diepte en een lichte kruidigheid toe, terwijl de angostura bitters voor complexiteit zorgen.
Als garnering wordt traditioneel een maraskinokers gebruikt, soms een sinaasappelschil. Die keuze heeft ook invloed op de smaak: de schil voegt een citrusnoot toe, de kers een zoet accent.
Zo maak je een manhattan cocktail
Een manhattan wordt geroerd, niet geschud. Dat is een bewuste keuze: roeren geeft een zijdezachte textuur en voorkomt dat er luchtbellen in de drank komen. Schudden maakt een cocktail troebeler en wateriger, wat bij een manhattan niet wenselijk is.
Dit is hoe je hem maakt:
- Vul een mengbeker of mengkaraf met ijsblokjes.
- Voeg de whiskey, vermout en bitters toe.
- Roer rustig gedurende 20 tot 30 seconden, tot de drank goed gekoeld is.
- Zeef de cocktail in een gekoeld cocktailglas (coupes of een klassiek martiniglas).
- Garneer met een maraskinokers of een sinaasappelschil.
De kwaliteit van de ingrediënten maakt hier echt het verschil. Een goedkope vermout of een te lichte whiskey valt snel op in een cocktail met zo weinig componenten. Gebruik bij voorkeur een vermout die je ook zou willen drinken, en bewaar vermout altijd in de koelkast na opening.
Varianten op de manhattan
De manhattan heeft door de jaren heen een aantal bekende varianten gekregen. De belangrijkste zijn:
- Dry Manhattan: gemaakt met droge vermout in plaats van zoete. Lichter en droger van smaak.
- Perfect Manhattan: een combinatie van gelijke delen zoete en droge vermout. Uitgebalanceerd en iets minder zoet.
- Rob Roy: dezelfde opbouw als een manhattan, maar dan met Schotse whisky (Scotch) in plaats van rye of bourbon. Geeft een rokerige of maltige toon, afhankelijk van de Scotch die je kiest.
- Black Manhattan: vervangt de zoete vermout door Averna, een Italiaanse amaro. Kruidiger en iets bitterder.
Al deze varianten bouwen op hetzelfde principe: sterke drank, een aromatische versterker en bitters. Dat maakt de manhattan een goede basis om mee te experimenteren als je eenmaal de klassieke versie kent.
Wanneer is een manhattan de juiste keuze?
De manhattan is een sterke, relatief droge cocktail met weinig zoetheid (tenzij je veel vermout gebruikt). Hij past goed als aperitief voor een uitgebreid diner, maar ook als afsluiter van een avond. Hij is niet de juiste keuze als je iets fruitigs of fris wilt: daarvoor zijn andere cocktails beter geschikt.
Voor wie net begint met sterkedrank cocktails, kan de manhattan vrij uitgesproken smaken. De smaak is intens en vraagt om een paleis dat houdt van whiskey. Wie daar ja op zegt, vindt in de manhattan een cocktail die zelden teleurstelt.
Met drie ingrediënten en de juiste techniek zet je een manhattan op tafel die het niveau van een goede bar haalt. Kies een whiskey die je lekker vindt, gebruik een kwalitatieve vermout en roer met geduld. Meer heeft deze klassieker niet nodig.
